Absurdus
In een stad ontmoeten orde en wanorde elkaar voortdurend. Gebouwen rijzen op, mensen kruisen elkaar, vormen botsen en vloeien weer uiteen. Dit beeld speelt met die absurditeit: grillig en gelaagd, tegelijk stevig en ongrijpbaar. Het is een knipoog naar de stad als levend organisme, waar schoonheid en vervreemding hand in hand gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten